|
Bron : http://littlemorsals.blogspot.com...ipt-of-radio-interview-brian.html Paul Drockton Radio Show Steve Marsdon = Brian Johnson, de schrijver van Faked Abduction.
Paul: Goede namiddag, ik ben Paul Drockton en we hebben een speciale gast vandaag, Steve Marsden die net een boek gepubliceerd heeft. We gaan praten over de mogelijk geënsceneerde ontvoering van Maddie McCann. En om dit interview op gang te brengen, wil ik zeggen dat Steve een Brit is en enkele jaren geleden naar de Verenigde Staten verhuisde. Hij zit eigenlijk in de computerbranche en hij is ook een gediplomeerd piloot. Hij is erg geïnteresseerd in geschiedenis, fotografie, reizen en hij heeft ook heel wat onderzoek gedaan naar het boek de Da Vinci Code. Dus, daarom vraag ik Brian, wat denk je dat het belangrijkste is dat wij moeten weten over de zaak Maddie? Steve (Brian): Dat is een goede vraag Paul en dank je om me te vragen voor deze show. Het verhaal explodeerde drie jaar geleden op 3 mei, toen Maddie verdween. Vanaf dag één is het een samenzwering van de Britse overheid geweest om de omstandigheden rond de verdwijning van Maddie in de doofpot te stoppen. Dat is het meest verrassende aspect van de hele zaak. De Britse overheid liet de Portugese politie haar werk niet doen. Dit kwam tot uiting in de Britse pers, die een soort propaganda tegen de Portugese onderzoekers voerde. Paul: Als je zegt onderzoekers, wie zijn dit dan voornamelijk? Steve (Brian): De hoofdonderzoeker was de Portugese gerechtelijke politie. Je kan het waarschijnlijk het best vergelijken met de FBI in de Verenigde Staten. Ze staan hoger dan de gewone politie, en de leider van het onderzoek was Goncalo Amaral. Hij was bij de zaak betrokken van de eerste dag tot 2 oktober 2007. Paul: Kan je ons een overzicht geven van wat de Portugese FBI in deze zaak gevonden heeft? Steve (Brian): Ze deden vooral onderzoek binnen de groep die we kennen als de Tapas 9. Dat zijn 9 mensen, de ouders van Madeleine met nog drie andere koppels en een oudere dame. Deze groep wilde het onderzoek sturen in de richting van ontvoering, maar er was geen aanwijzing of bewijs voor. Paul: Hoe waren deze … Ik ga je onderbreken naarmate we verder gaan, want veel mensen zijn niet zo bekend met deze zaak als jij, en we moeten zeker zijn dat we de vragen beantwoorden die ze waarschijnlijk hebben. We spreken dus over zeven personen. Zijn dit samenzweerders, of spreken we over pedofielen? Waar spreken we eigenlijk over? Steve (Brian): Elk van de koppels, zoals ik al zegde, vier koppels en een oudere vrouw, dat is dus negen mensen en er waren ook nog acht kinderen. Ze waren gewoon vrienden, en bij elk van de koppels was minstens één dokter. De ouders van Maddie waren allebei dokters. Ze kenden elkaar dus van hun studietijd. Ze gingen op vakantie naar Portugal voor één week. De vakantie was georganiseerd door één van de dokters in de groep, David Payne. Het was eigenlijk wat veel mensen zouden noemen een ‘volwassenenvakantie’. Ze lieten de kinderen bijna de hele dag in een kinderdagverblijf, een crèche eigenlijk, en ‘s avonds gingen de koppels dan samen uit dineren en drinken, terwijl de kinderen alleen in de appartementen achterbleven. Paul: Waren er dan nog andere kinderen bij Madeleine? Steve (Brian): Wel, elk koppel had natuurlijk zijn eigen kinderen, en volgens hun eigen verklaringen lieten ze die achter in hun eigen appartement, terwijl zij uit eten gingen. Paul: Hoe oud was het oudste kind. Weet je dat? Steve (Brian): Wel, het waren eigenlijk allemaal kleuters of peuters weet je, twee, drie, vier jaar oud. Paul: Dus eigenlijk sloten ze de kinderen op ‘s avonds, terwijl zij uit eten en drinken gingen? Steve (Brian): Dat is eigenlijk een goede vraag, want in de eerste getuigenverklaringen op 4 mei, de dag nadat ze verdween, zegden Gerry en Kate dat ze het appartement binnengingen door een afgesloten voordeur. Dus daar heb je gelijk in, de deuren waren afgesloten, maar hun verklaring wijzigde heel snel..... plotseling kwamen ze binnen door de terrasdeuren die wel dicht waren maar niet afgesloten. Paul: Dus, dit is op zijn minst een zaak van kinderverwaarlozing, want als je spreekt over peuters dan spreken we over kinderen in pampers, tenminste enkele van hen. Steve (Brian): Inderdaad, sommige ouders zegden dat zelfs. Paul: De minimum aanklacht had dus kinderverwaarlozing moeten zijn. Ze lieten hen achter zonder toezicht. In je boek heb je het over de 48 vragen die Kate weigerde te beantwoorden. Kate is dus de moeder van Madeleine? Steve (Brian): Inderdaad, Kate Healy. Paul: Vertel ons eens wat over hun verhaal, en waar volgens jou de gaten zitten. Steve (Brian): Wel, het eerste dat we moeten bekijken is hun eerste verhaal dat in het officiële politiedossier staat,de getuigenissen van de dag nadat het kind verdween. Dus, de eerste getuigenissen waren…….. (onderbroken door een telefonische vraag). Steve (Brian): Ik heb een hoofdstuk in mijn boek over hoe het verhaal zich ontvouwde, en het komt erop neer dat iedereen het er over eens was dat het raam en de rolluiken van de slaapkamer van de kinderen was opengebroken, en dat Maddie door dit venster was ontvoerd. Maar het interessante hieraan is dat, als we de politiedossiers bekijken, toen de politie de dag erna de rolluiken en het raam op vingerafdrukken controleerde, de enige vingerafdrukken deze van Kate waren. Maar 94 dagen na de verdwijning, en dit is heel belangrijk, hield Kate nog altijd vol dat het raam en de rolluiken opengebroken waren. Paul: Het raam was intact en iemand had dan blijkbaar geprobeerd de deur open te breken, is dit juist? Steve (Brian): Nee, er was geen enkel spoor van inbraak. Paul: Dus komt het er eigenlijk op neer dat dit een grove leugen is. Heeft ze dit ooit herhaald in de rechtbank of iets in die zin? Steve (Brian): Nee, ze werden nooit formeel beschuldigd. Niemand is ooit officieel beschuldigd geweest, behalve enkele mensen die zogezegd uit naam van het Madeleinefonds geld ingezameld hebben. Dat is dus oplichting. Paul: Wel, dat is heel belangrijk denk ik. Paul : Om terug te komen op wat je hiervoor zegde, waren er dus geen sporen van inbraak, juist? Brian: Inderdaad. Paul: En mijn vraag nu, hoeveel geld is er ingezameld voor dit fonds? Brian: De familie heeft geen tijd verspild om een officieel fonds op te zetten. Binnen enkele dagen na de verdwijning, en het was een goed geoliede machine, hebben ze een invloedrijke Londense advocatenfirma ingehuurd om dit fonds op te zetten, en het was eigenlijk een mysterie op zich, omdat niemand van de familie in Londen woonde. Ze moeten dus heel veel connecties hebben gehad. Het fonds bracht ongeveer 4 tot 5 miljoen dollar op. Paul: Ongelooflijk. Laat ons dit even bekijken. Voor mij, als ik deze zaak bekijk, zouden er treurende ouders moeten zijn. En hoeveel tijd was er tussen de verdwijning en de opening van het fonds met de vraag naar geld? Brian: Ze hadden een website geregistreerd op 11 mei, dat was dus na 8 dagen. Op 15 mei, dus vier dagen daarna, werd de officiële beperkte vennootschap opgericht. Paul: Om geld in te zamelen. Wat hebben ze eigenlijk gedaan om Maddie te zoeken? Waar is dit geld naartoe gegaan? Hebben ze het wel gebruikt om Maddie te zoeken? Brian: Nee, ze hebben privé-detectives ingehuurd in het eerste jaar voor ongeveer een half miljoen dollar. Het detectivebureau heette Metodo3 en was gebaseerd in Barcelona, Spanje. Het bureau had geen enkele ervaring in het vinden van vermiste personen. Daarom werd het inhuren van dit bureau ook in vraag gesteld. Paul: Dus wat je eigenlijk zegt is dat ze een bende amateurs hebben ingehuurd, en dat ze zelf wisten dat dit niet de beste mensen waren voor de job. Brian: Dat klopt. Paul : Je zegt een half miljoen dollar. Heb je de andere uitgaven gezien die door het fonds werden gedaan? Brian: Zeker, het fonds heeft ook geld uitgegeven aan een man, Kevin Halligen, die momenteel wacht op deportatie van Engeland naar de Verenigde Staten. Hij is verwikkeld in één of andere fraudepraktijk, en er liep een bevel tot zijn aanhouding, ik geloof in Virginia. Er was ook een aanhoudingsbevel in Washington voor één of andere duistere activiteit. Paul: Wat was zijn rol dan in het fonds? Brian: Er is geen bewijs dat hij bij het fonds betrokken was, er is evenmin een bewijs dat het geld van het fonds gebruikt werd voor witwaspraktijken. Het is enkel de keuze van onderzoekers en detectives die ze gebruikten, en die dan door het fonds werden betaald, dat zorgwekkend is. Als je echt een vermiste persoon wil vinden, ga je toch zeker naar een bureau dat hierin veel ervaring heeft. Paul: En dat hebben ze dus duidelijk niet gedaan. Zijn er in Portugal inspanningen gedaan om Maddie te vinden? Brian: Nee, toen de politie na één jaar onvoldoende bewijs had om een vervolging in te stellen, hebben ze de zaak voorlopig gesloten. Ik denk niet dat de Portugese politie echt de piste van ontvoering heeft gevolgd door naar haar op zoek te gaan, omdat ze ervan overtuigd waren dat Maddie in het appartement was gestorven. Dat was hun conclusie en dat is waarom ik mijn boek heb geschreven. Mijn boek gaat enkel over de conclusies en over de reden waarom de Portugese politie dacht dat ze in het appartement was gestorven. Paul: Laat ons daar even op focussen….. Waarom is de Portugese politie ervan overtuigd dat Madeleine in het appartement is gestorven? Brian: Het belangrijkste is dat ze geen enkel fysiek bewijs konden vinden van een ontvoering, behalve dan dat de Tapas9 zegden dat ze ontvoerd was. Er was geen enkel bewijs dat de zogenaamde ontvoerder door het venster was binnengegaan of buitengekomen. Er waren geen afdrukken op het mos op het raamtablet, en geen afdruk op het raam, behalve die van Kate. Er was dus geen enkel bewijs dat iemand door het raam was gekomen, en er waren zoveel tegenstrijdigheden in de verklaringen die altijd gewijzigd werden. Toen bracht de politie een hondenexpert in de zaak, Martin Grime. Hij had een lijkenhond en een hond die menselijke bloed opspoort. Deze honden hadden een internationale reputatie, en Grime werkt ermee voor de FBI. Ze worden dus in veel internationale zaken ingezet met heel veel succes. Ze hebben het nooit verkeerd gehad. Deze honden werden in de appartementen binnengebracht. Ik heb in december enkele keren met Martin Grime gesproken en hij legde me uit hoe de procedure werkt. Weet je, toen hij bij de zaak gehaald werd, had hij geen enkel idee hoe de honden zouden reageren. De honden doorzochten alle appartementen van de vrienden, maar ze reageerden enkel in het appartement van de McCanns. Paul: Ze reageerden op een bloedspoor ? Brian: Wel, eerst laat hij de lijkenhond alleen binnen, en als die hond dan lijklucht ruikt, brengt hij de tweede hond binnen. De twee honden werden dus afzonderlijk gebruikt, maar hebben allebei dezelfde plaats aangeduid voor de lijkgeur en het bloed. Paul: Onvoorstelbaar. Dus komt het erop neer dat er een lijk was in dat appartement en dat er ook bloed werd gevonden. Brian: Dat klopt. Ik heb ook aan Grime gevraagd of er een mogelijkheid bestond dat iemand daar valse aanwijzingen had aangebracht, omdat er een pseudogeur is die veel gebruikt wordt om deze honden te trainen. Martin verzekerde mij dat zijn honden zeker niet reageren op dit product. Paul: Kan de lijklucht afkomstig zijn van iemand die voordien in dat appartement gestorven is? Ik bedoel, hoe lang blijft die lucht hangen? Brian: De politie heeft dat nagekeken, en er was niemand gestorven in het appartement voor of na het verblijf van de McCanns. Paul: Hm. Het komt er dus op neer dat de honden niet reageren op een pseudogeur, dat er dus echt een lijk is geweest, en dat de tweede hond bloed heeft gevonden. Dan blijft nu de vraag : hoe reageerden Kate en Gerry hierop? Brian: Wel, Kate antwoordde dat ze enkele weken voordat ze op vakantie kwam, in contact was geweest met zes lijken in haar werk als dokter. Paul: En wat zegde de hondenexpert over deze uitleg? Brian : Hij zegde er niets over, ik bedoel, hij is heel professioneel en hij heeft geen oordeel gegeven. Hij zegt dat zijn honden enkel een instrument zijn in dit proces, en dat het daarna het werk is van de forensische onderzoekers om uit te maken wat wel en wat niet. De honden vinden de naald in de hooiberg, en dan is hun werk gedaan. Paul: Hebben ze kunnen aantonen of het waar was dat Kate met zes lijken in aanraking was gekomen? Brian: We weten dat ze dit gezegd heeft, maar er is geen enkel bewijs of aanwijzing van. Paul: Dus eigenlijk hebben we hier voldoende bewijs om een gerechtelijk onderzoek op gang te brengen. Moesten ze hen eigenlijk terug naar Portugal laten komen voor een rechtszaak? Brian: De manier waarop het Portugese rechtssysteem werkt is, dat zij eerst officieel in verdenking worden gestreld, dit gebeurde in September 2007, enkele dagen nadat de honden in het appartement waren geweest. Als officieel verdachten moesten ze zich elke vijf dagen melden in het politiebureau. Er waren verscheidene condities verbonden aan deze status. Het enige logische gevolg was dat de politie voldoende bewijzen moest vinden om hen officieel te beschuldigen, of ze moesten de verdachtenstatus opheffen. In de zomer van 2008 werd dan de status opgeheven, en werd de zaak voorlopig afgesloten. Nu vertellen de McCanns aan iedereen die het horen wil dat ze officieel vrijgesproken zijn. Dat is dus pertinent niet waar, omdat ze nooit officieel werden beschuldigd. Het enige wat gebeurde was dat hun status als verdachte opgeheven werd. Paul: Wat we hier hebben is dus niet enkel manipulatie, maar het lijkt erop dat deze mensen hun verhaal aanpasten in functie van de dingen die boven water kwamen. Brian: Dat is duidelijk. Bijvoorbeeld, de Portugese politie vroeg aan de Britse politie om de Tapasvrienden terug te verhoren in Engeland... dit moest gebeuren in Engeland, omdat iedereen na de vakantie terug naar huis was gegaan. Ze konden de ondervragingen zelf niet meer doen. Deze verhoren werden gedaan in april 2008. Paul: En wie waren de onderzoekers in Engeland dan? Brian: De meeste ondervragingen werden gedaan in Leicester, waar de McCanns wonen. De Portugese politie had bijvoorbeeld ook gevraagde naar de financiële toestand van de McCanns en naar de medische rapporten van Madeleine, maar de Britse regering kwam tussenbeide, en weigerde om deze vrij te geven. Paul: Dat is gek. We spreken hier dus over een samenzwering tot in de hoogste regionen. Kan je hier mee over vertellen? Brian: Het verbazende hieraan is de omvang van de Britse interventie, en dan spreek ik over het hoogste niveau van de ministeries. Tony Blair was eerste minister op dat ogenblik, Gordon Brown was kanselier. Allebei hadden ze persoonlijke telefoongesprekken met de McCanns. Kate verwisjt in haar dagboek naar hen als Tony en Gordon alsof ze reeds van vroeger kende. Er is een zekere familiariteit die een gewone relatie met iemand van de regering overstijgt. En ik denk dat deze mensen, als verkozenen van het volk, moet gevraagd worden wat hun rol in deze zaak is. Paul: Werd er met de andere kinderen die in het appartement waren gesproken? Werden ze geïnterviewd? Brian: Dat is ook een interessant punt. Toen Gerry officieel verdacht werd, beweerde hij dat de tweeling spraakproblemen had, en dat ze zeker niet zouden kunnen antwoorden. Maar we weten dat familieleden zegden dat de tweeling vroeg wanneer Madeleine terugkwam. We weten dus dat ze goed konden praten. Maar er is nooit gesproken met de tweeling Sean en Amelie. Aan de andere kant weten we ook dat de tweeling, de nacht dat Maddie verdween, erg vast sliep, en helemaal niet wakker werd toen er in het appartement alles in rep en roer stond. Dit werd door de politie geconstateerd. Ook Fiona Payne, één van de Tapasvrienden, maakte hierover een opmerking. Ze zegde dat Kate enkele malen naar de tweeling in hun bedjes ging, en haar hand over hun mond legde om te zien of ze nog ademden. Paul: Zou het mogelijk zijn dat de vermoedelijke moord buiten het appartement plaats heeft gehad? Brian: Ik denk niet……….. je gebruikt het woord moord. Ik geloof niet dat de Portugese politie ooit heeft beweerd dat het een moord was. Paul: aha... ik zegde vermoedelijke moord, dat is mijn opinie. Brian: Goncalo Amaral heeft de theorie dat ze op de sofa is geklommen en eraf viel. Ik persoonlijk geloof diet niet, maar wie ben ik…… ? Begin september 2007 waren er rapporten die spraken over een spray van bloed op de muur, zoals dat zou gebeuren bij een gebroken strottehoofd. Paul: Sorry, gebroken strottehoofd? Brian: Strottehoofd in de keel. Er is een tak van de forensische wetenschap die kan onderzoeken van welke wond een bepaald bloedpatroon op een muur of zo kan afkomstig zijn. Paul: Praten we nu over het doorsnijden van haar keel? Brian: Er is geen enkel bewijs in de politiedossiers of ergens anders dat verklaart hoe ze is gestorven, en de lijkenhond gaf eveneens een lijkgeur aan in een bloembed in de tuin van het appartement. De veranda was ongeveer 2 meter boven grondniveau, ze kan dus ook daar gevallen zijn en in een bloembed terechtgekomen. Je ziet, er zijn allerhande theorieën. Paul: Je spreekt over een bloedpatroon op de muur dat zou kunnen overeenkomen met een gebroken strottehoofd. Maar, en ik speculeer maar, een gebroken strottehoofd geeft geen bloedpatroon, alleen maar als iemand je keel doorsnijdt kan je een bloedpatroon krijgen. Maar het punt is dat er veel bewijs is voor een misdaadonderzoek, en dat er niet echt één is geweest. Brian: Het onderzoek werd gesaboteerd door de Britse overheid. Zo heb ik reeds gezegd dat de Portugese politie de financiële toestand van de McCanns had opgevraagd. Het antwoord daarop was dat Kate en Gerry geen bankkaarten of kredietkaarten hadden. Dat is natuurlijk belachelijk, want ze hadden wel een auto gehuurd met hun kredietkaart. Paul: Ze hebben hun sporen dus goed gemaskeerd. Niemand weet dus eigenlijk wat ze deden en waar ze waren toen dit allemaal gebeurde. Brian: En de manier van geld uitgeven, hoe en waar, is heel belangrijk voor een misdaadonderzoek, maar de Portugese politie kreeg deze informatie niet. Paul: Volgende vraag. Er zijn 48 vragen die Kate weigerde te beantwoorden. Kan je hier iets meer over zeggen? Brian: Eigenlijk beantwoordde ze alleen de laatste vraag. Als je wil lees ik de vragen even voor. Paul: Nee, dat is niet nodig. De mensen kunnen dat in je boek lezen. Hoe kunnen de mensen dit boek bestellen? Brian: Via mijn website fakedabduction.com kunnen ze direct bestellen. Op dit ogenblik wordt het boek in 6 verschillende landen verkocht, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Portugal, Duitsland, België en Spanje. Er is veel interesse. Paul: Door mijn radioprogramma hebben we vroeger reeds kunnen infiltreren in pedofiele netwerken in de hoogste kringen van de regering. Dit is één van de dingen waar je in je boek ook over schrijft als je het over David Payne en zijn pedofiele opmerkingen hebt. Brian: De Britse pers heeft veel commentaar geleverd over deze zaak, maar over David Payne is nooit geschreven. Dertien dagen nadat Maddie verdween, legde een doktersechtpaar, eveneens vrienden van de McCanns een verklaring af bij de politie van Leicester. Het ging over een vroegere vakantie in Mallorca in 2005, waar zijzelf ook bij waren, evenals de McCanns en de Paynes. Er was een gesprek tussen Gerry McCann en David Payne, waarin op een sexuele manier over Maddie werd gesproken. Paul: Was dit na haar dood? Brian: Nee, dat was in 2005. De dokters waren erg bezorgd. Ze hadden hun bedenkingen over deze vakantie in 2005, dus twee jaar voordat Maddie verdween. Toen Maddie in 2007 verdween herinnerden ze zich deze conversatie in 2005, en gingen ze naar de politie. Paul: Ze legden dus een verklaring af bij de politie. Brian: Inderdaad. Maar deze verklaringen werden bewust achtergehouden door de politie van Leicester. Pas zes maanden later werd het aan de Portugese politie doorgegeven. Paul: Wow. Brian: Ze overhandigden de verklaringen pas op 24 oktober, maar toen was de hoofdonderzoeker al van de zaak gehaald. Paul: Deze twee dokters waar we nu over spreken, wat is er met hen gebeurd? Brian: Ik weet het niet. We weten uit de politiedossiers dat ze hun verklaring hebben afgelegd, maar ik denk niet dat ze ooit door iemand zijn verhoord. Ik denk dat de Britse media de mond gesnoerd werd, omdat niemand iets mocht weten over de Payne/McCann gesprekken, het is taboe, en ik denk dat dit het aspect in Amarals boek is waarop ze hem hebben aangeklaagd en het boek laten verbieden. Paul : Dat doet me denken aan de zaak JonBennet..... ze lieten het kind deelnemen aan een schoonheidswedstrijd en er was heel wat bewijs dat die wedstrijden gebruikt werden voor kinderprostitutie, voor de elite weet je wel.... Kan het zijn dat zoiets gebeurd is met Madeleine? Brian: Ik heb daar geen enkele aanwijzing voor. Daar moet ik eerlijk in zijn. Ik wil benadrukken dat ik heb horen zeggen van vrienden en buren van de McCanns, dat ze eigenlijk typische liefhebbende ouders zijn. Het bizarre hieraan is dat ze dan toch hun kinderen alleen lieten ’s nachts. Dat is dus duidelijk een tegengestelde situatie. Tja, de hele zaak is een mysterie, en de cover up is al even mysterieus. Je hebt onlangs Anne Greig en Stuart Usher in je show gehad, dus je weet hoe de overheid een zaak in de doofpot kan stoppen. En dit is zeker ook gebeurd met de zaak Madeleine McCann. Maar omdat deze zaak zo’n internationale belangstelling kreeg, kon de overheid de verhalen niet stoppen die de ronde deden. In plaats van te proberen de verhalen te stoppen, orchestreerden ze zelf een mediacampagne die ze wel in handen konden houden. Daarom kwamen ze met een man op de proppen die voor de Britse overheid werkte, Clarence Mitchell. Hij werkte voor een overheidsdienst die de media controleerde, eigenlijk een dienst voor overheidspropaganda. Hij dook op slechts enkele dagen na de verdwijning, en zorgde voor een mediacampagne in het voordeel van de McCanns. Paul: Hij is dus een spindokter. Brian: Inderdaad, ja. Paul: Wie betaalt deze man? Brian: Oorspronkelijk werd hij betaald door de belastingbetaler, omdat hij door het Ministerie was afgevaardigd als perswoordvoerder. Paul: Het komt er dus op neer dat de Britse overheid ervoor gezorgd heeft dat het echte verhaal nooit naar buiten kon komen. Brian: Inderdaad. Paul: Er lopen momenteel nog beschuldigingen van pedofilie binnen de hoogste regeringskringen, is het niet? Brian: Daar lijkt het op, ja. Paul: Ik denk dat de reden waarom deze zaak zoveel publiciteit kreeg, dat het gewoon een afleidingsmaneouvre is. Het dient twee kanten….. aan de ene kant stopt het de zaak McCann in de doofpot, en aan de andere kant geeft iedereen geld aan het fonds, men hangt posters op, iedereen zoekt haar. Dat is wat de overheid wil, dat alle energie gaat naar het zoeken van Madeleine, naar geld inzamelen, zodat er niet gezocht wordt naar schuldigen. Wat denk je? Brian: Wel, het fonds is zeker een mysterie, omdat de McCanns zelf directeurs zijn. We hebben ook Gerrys broer John als voorzitter, dan heb je Kates oom Brian, ook een directeur. Ze hebben dus familieleden in de beheerraad. Dan heb je nog Ed Smethurst, een 30 jaar oude Vrijmetselaar die, en dat is interessant, zijn firma, het advocatenbureau dat het fonds opzette, is waarschijnlijk Engelands grootste verdediger van de Vrijmetselarij. Dat adverteren ze niet op hun website, dat heb ik zelf gevonden door uitermate doorgedreven onderzoek. Paul: De Vrijmetselaars zitten dus achter de oprichting van dit fonds? Brian: Wel, het Bates Wells and Braithwaite advocatenkantoor achter het fonds, zijn ook de advocaten van de Grand Charity, de grootste Vrijmetselaars liefdadigheid. Er is dus een duidelijk verband tussen Vrijmetselaars en het Madeleinefonds. Paul : We hebben nog enkele minuutjes over, en ik wil je zeker terug vragen in de show. Wil je ons nog iets zeggen? Brian: Ja, ik zou nog enkele woordjes willen zeggen tegen Goncalo Amaral, die zoals ik al zegde, van deze zaak werd afgehaald, en Gordon Brown wist dat vooraleer het gebeurde. De inspecteur schreef een boek ‘De waarheid achter de leugen’, het was een beststeller in Portugal. Hij beschrijft enkele verborgen details over de zaak. In september vorig jaar trokken de McCanns naar het gerecht is Lissabon, en lieten het boek verbieden. In februari van dit jaar verlengde de rechter deze ban, het mag dus nog steeds niet worden verkocht. De reden die hiervoor door de McCanns werd gegeven is dat Amaral beweert dat Madeleine dood is, en dat mensen daarom niet meer naar haar zullen zoeken, wat dus een hinderpaal voor de zoektocht zou zijn. Paul: Het lijkt erop dat ze alles zullen doen om te verhinderen dat de waarheid aan het licht komt. Brian: Zeer zeker. Paul: En het zijn niet alleen zij, maar ook de Britse overheid. Brian: Dat klopt. Paul: Nogmaals, dit is een verschrikkelijke zaak. Er zijn dingen die we kunnen doen, zoals je boek promoten zodat de mensen het kunnen lezen. Brian: Dank u. Paul: We kunnen misschien nog andere dingen doen. Misschien een petitie laten circuleren die de mensen kunnen tekenen met de vraag naar een degelijk onderzoek. Ik zou me niets aantrekken van bedreigingen door advocaten, en ik ben er zeker van dat jij ook al bedreigingen hebt gehad, omdat je met deze informatie naar buiten komt. Kan je dat even toelichten? Brian: Ik ben nu bijna drie jaar met deze zaak bezig op mijn website, en ik heb al veel haatmail gekregen. Er zijn veel mensen die dit onderzoek niet willen, en dan moet je je afvragen waarom? Waarom wordt er met getuigen gesold? Martin Smith heeft de avond van 3 mei een man gezien rond 22u met een kind in zijn armen. Later verklaarde hij dat hij 80% zeker was dat dit Gerry McCann was, omdat hij hem later op tv had gezien. Waarom heeft iemand van het McCannteam hem gecontacteerd en bedreigd? Paul: Toen hij de man met het kind zag, leefde het toen nog? Heeft hij daar iets van verklaard? Brian: In zijn getuigenis verklaart hij dat hij een man zag met een kind in zijn armen rond 21.50u die avond, en dat was ongeveer 10 minuten voordat Kate alarm sloeg. Toen hij enkele maanden daarna Gerry uit het vliegtuig zag stappen met zijn zoontje in zijn armen, begon er een alarmbel te rinkelen in zijn hoofd, en besefte hij dat dit de man was die hij die avond had gezien. Hij is hier 80% zeker van. Paul: Ik dank je omdat je in deze show wilde komen, en we zullen zoveel mogelijk publiciteit geven aan je boek, zodat iedereen het kan lezen. Wat is de naam van de website? Brian: Het is fakedabduction.com en het boek is te koop. Paul: Er zijn dus duidelijk veel aanwijzingen die nog niet gekend zijn door het Britse publiek, en het is één grote samenzwering. Ik vraag me af wat er echt gebeurd is. Er moet zeker een onderzoek komen in Engeland. Ik bedoel, we spreken hier over 5 miljoen dollar in het fonds, wat is ermee gebeurd? Waar spendeerden ze dit geld aan? De andere vraag is waarom de broer en zus niet ondervraagd werden. Waarom werden er getuigenissen in de doofpot gestopt? Waarom werden niet alle getuigen gehoord? En dan zijn er de honden nog die lijkgeur en bloed in het appartement aangaven. We hebben de bloedsporen op de muur, mogelijk afkomstig van een wonde aan de keel. Er is zoveel bewijs waar niets mee is gedaan. (noot van de vertaler : een groot deel van dit interview is hier weggelaten, omdat de interviewer praat over zaken die hij zelf heeft meegemaakt in de Vernigde Staten waarbij pedofielen betrokken waren. Omdat dit gaat over personen die ons niet bekend zijn, leek me dit niet van afdoend belang om hier te vermelden) Paul : Nu terug over Maddie. We hebben twee getuigen die de vader van het kind en een andere man op een sexuele manier hoorden spreken over Madeleine. Het is gewoon ongelooflijk dat dit doodgezwegen wordt. Ik weet dat Brian heel wat onderzoek heeft gedaan voor zijn boek, en ik ga in de komende dagen hier nog enkele artikels over schrijven. Ik zou willen dat jullie het boek kopen en lezen, want we hebben mensen zoals hij nodig, we moeten hen aanmoedigen. We moeten elke poging om gerechtigheid voor dit kind te verkrijgen, steunen. |
|
